Το σκέφτομαι και φοβάμαι: «Είμαι καλή μαμά;»




Μια σκέψη κρυφή και ανείπωτη που έχει ταξιδέψει στο μυαλό από πολλές μανούλες… Εκείνα τα λίγα δευτερόλεπτα που χάνομαστε σε σκέψεις γεμάτες φοβίες, αγωνία, απορίες, αλλά και γεμάτες αγάπη. Αγάπη τόσο ανιδιοτελή που δεν πίστεψες ποτέ ότι μπορείς να προσφέρεις, μέχρι που κράτησες στα χέρια σου το παιδί σου!
Είμαι καλή μαμά; Αν η απάντηση λοιπόν στην ερώτηση αν θα έδινες ακόμη και τη ζωή σου για το παιδί σου είναι θετική τότε είσαι ΜΑΝΟΥΛΑ με όλη τη σημασία της λέξης! Μα φυσικά…η απάντηση δεν θα μπορούσε να είναι καμία άλλη! Τίποτα άλλο πέρα από αυτό δεν μπορεί φτάσει στο σημείο να μειώσει την αξία σου! Τίποτα και κανένας και αυτό καλό θα είναι να το βάλεις καλά στο μυαλό σου γιατί στο ταξίδι της μητρότητας θα έχεις πολλούς απρόσκληπτους αλλά και κατά τα άλλα «καλοδεχούμενους» επισκέπτες που θα προσπαθήσουν να σε ρίξουν..έστω και ένα σκαλάκι πιο κάτω. Ο καθένας για τον δικό του προσωπικό λόγο…που ίσως δεν μάθεις ποτέ. Θα σε βάλει ασυναίσθητα να αναζητήσεις μέσα σου απαντήσεις σε ερωτήματα που εσύ η ίδια ξέρεις καλύτερα την απάντηση. Αλλά και πάλι..η αμφισβήτηση, ίσως παίξει μαζί σου το πιο άσχημο παιχνίδι. Αλλά μην λυγίσεις.

Η βασανιστική ερώτηση «Είμαι καλή μαμά;;»
Φυσικά δεν μιλάμε γι’αυτες που πετάνε τα παιδιά τους στα σκουπίδια. Πριν γίνω μαμά άκουγα αυτές τις ιστορίες και με έπιανε ανατριχίλα. Τώρα όμως τρέμουν τα χέρια μου καθώς γράφω γι’αυτό, θυμώνω και βουρκώνω μόνο στη σκέψη αυτ. Για το παιδί μου, και σε αυτό θα συμφωνήσει κάθε μανούλα, θα γινόμουν λέαινα, αν πείραζε κανείς έστω και μια τρίχα από τα μαλλάκια του. Αυτές οι γυναίκες δεν αξίζουν τον όρο αυτό, γέννησαν τυχαία, δεν κουβάλησαν το μωρό τους συνειδητά 9 μήνες στο σώμα τους, δεν τραγούδησαν νανουρίσματα και δεν μίλησαν σε ένα σποράκι χωρίς αυτάκια από τον πρώτο μήνα εγκυμοσύνης. Γι’αυτές τις μανούλες μιλάω…για όλες εμάς που κλάψαμε από ευτυχία στην πρώτη κλωτσιά, στον πρώτο χτύπο της καρδιάς του, στο πρώτο κλάμα του.
Πόσα ακόμη δάκρυα ευτυχίας υπάρχουν; Δεν νομίζω να μπορεί κανείς να τα περιγράψει. Κάθε μανούλα έχεις τις δικές της στιγμές απόλυτης ευτυχίας, που μόνο εκείνη ξέρει.
Μια δική μου απόλυτη στιγμή ευτυχίας είναι η γλυκιά ανάσα του μωρού μου καθώς έχει αποκοιμηθεί στο στήθος μου και καθώς το κοιτάω εκείνο χαμογελάει στον ύπνο του. Εκείνη τη στιγμή θέλω να παγώσω τον χρόνο…να μείνω για πάντα εκεί! Κανείς δεν μπορεί να σου κλέψει αυτές τις στιγμές ευτυχίας…κανείς!
Δεν έχει σημασία αν θηλάζεις ή όχι το παιδί σου. Όλες οι μανούλες θέλουν το ίδιο να είναι χορτασμένο και να μεγαλώσει και να γίνει ένα γερό παιδάκι.
Δεν έχει σημασία αν κλαίει το μωρό σου και δεν μπορείς να το ηρεμήσεις. Δεν υπάρχει ο τέλειος τρόπος για να μην κλαίει ένα μωρό. Πάντως κάνεις τα πάντα για να σταματήσει το κλάμα, παρόλη την κούραση σου, την απελπισία σου, είσαι εκεί ακόμη και με 40 πυρετό! Αυτό τα λέει όλα, αυτό έχει σημασία…τίποτε άλλο.
Δεν έχει σημασία αν έχει πολλά ή λίγα παιχνίδια. Μπορεί να λες από μέσα σου…μήπως δεν του προσφέρω πολλά? Μήπως δεν περνάει καλά μαζί μου? Αν δεν έχει πολλά παιχνίδια, έχει εσένα, τα χέρια σου, το στόμα σου, το χαμόγελο και την αγκαλιά σου! Μπορείς να είσαι η καλύτερη παρέα του, η καλύτερη διασκέδαση του. Μην απογοητεύεσαι! Ζήστο μαζί του!
Δεν έχει σημασία αν μεγαλώνεις μόνη σου το παιδί σου. Μια μάνα μπορεί να γίνει ο κόσμος όλος του παιδιού της, και μάνα και πατέρας μαζί, για να μην καταλάβει τίποτα το παιδί της.
Δεν έχει σημασία αν έχει πολλά ή λίγα ρούχα. Όλες θέλουν να είναι ζεστά και καθαρά τα μονάκριβα τους.
Δεν έχει σημασία αν είσαι σε μεγάλο ή μικρό σπίτι. Η αγκαλιά της κάθε μανούλας είναι το ιδανικότερο σπίτι για κάθε παιδί!



Την επόμενη φορά που θα αναρωτηθείς αν είσαι καλή μαμά…σκέψου τα παραπάνω ή μάλλον κοίτα τα μάτια του παιδιού σου. Η απάντηση βρίσκεται ακριβώς….εκεί!

 

Σύνταξη/Επιμέλεια άρθρου: Ντόκα Βασιλική ~ Δημιουργός και αρθογράφος του «Heromoms» – «Helping hope find it’s way…searching the good in others…promoting respect…always telling the truth…celebrate love»







Facebook Comments