«Τα Παιδιά μου Χρησιμοποιούσαν Πιπίλες για Χρόνια, και ΔΕΝ Μπορώ να Καταλάβω Γιατί ΑΥΤΟ Νοιάζει τον Υπόλοιπο Κόσμο!»




Όταν έγινα μανούλα για πρώτη φορά, πήρα όλες τις συμβουλές, τις προτάσεις αλλά και όσες οδηγίες μπορούσα μέσω internet, γιατί δεν είχα ιδέα για το τι έπρεπε να κάνω. Βασικά ακόμη δεν έχω αλλά πίσω τότε δεν είχα αποδεχτεί το γεγονός ότι κανένας μας δεν ήξερε πραγματικά. Ήμουν σίγουρα μια γυναίκα που θα δεχόταν συμβουλή από μια άλλη μητέρα με μεγαλύτερη εμπειρία στο μεγάλωμα των παιδιών.

Έψαξα στο Google για τα πάντα, διάβαζα το ένα άρθρο μετά το άλλο και έμπαινα συχνά σε forum μαμάδων, διαβάζοντας σχολαστικά τις απαντήσεις της κάθε μίας. Το να έχεις ένα παιδί είναι πιο πολύπλοκο και απο τον κύβο του ρούμπικ. Όλα τα θέματα έχουν πολλές πλευρές όπως και ο κύβος, δεν υπάρχει μια λύση σε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα και δεν υπάρχει ένας τρόπος αντιμετώπισης μιας κατάστασης.

Ο πρώτος χρόνος της μητρότητας ήταν κάπως έντονος. Προσπάθησα να κάνω τα πάντα με τον «σωστό» τρόπο όπως με συμβούλεψαν άλλοι. Προσπάθησα να ανταποκριθώ στις προσδοκίες της κοινωνίας και όλων αυτών που με περιτριγύριζαν και αυτό σχεδόν με τσάκισε.

Αυτό ήταν λοιπόν που μου «δίδαξε» το πρώτο έτος της μητρότητας

Τα μωρά έχουν ανεπτυγμένο ένστικτο, μαζέυουν από κάτω ότι κι αν εσύ αφήσεις. Αν έχεις στρες τότε έχουν κι αυτά. Αν είσαι χαλαρή και ήρεμη, θα είναι και εκείνα το ίδιο. Μόλις το συνειδητοποίησα, αυτό έγινε η καθοδηγητική δύναμη σε κάθε απόφαση που έπαιρνα ως γονέας.  Πέταξα το παροιμιώδες εγχειρίδιο από το παράθυρο και δεν κοίταξα ποτέ πίσω.

Σας προειδοποιώ, αρκετές από τις μεθόδους μου ως γονέας πηγαίνουν ενάντια σε ό,τι θεωρεί νορμάλ η κοινωνία, αλλά ευτυχώς για μένα, δεν ταιριάζω με την ιδέα του νορμάλ, επειδή δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Υποστηρίζω ένα μέρος άνεσης και ασφάλειας – για τα παιδιά μου και για μένα. Γι’αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν με απασχολεί καθόλου πόσο καιρό θα χρησιμοποιούν τις πιπίλες τους τα παιδιά μου.



Ναι, καλά διαβάσατε, είμαι η μαμά με το παιδί στο μανάβικο που έχει ακόμα την πιπίλα του στο στόμα. Ή έστω ήμουν, καθώς τα παιδιά μου μεγάλωσαν πια – και είναι απολύτως φυσιολογικά, πιστέψτε με.

Ο μικρότερος μου, την χρησιμοποίησε περισσότερο χρόνο από τα υπόλοιπα, ήταν 3 όταν την αποχωρίστηκε εντελώς. Τον άφησα να την έχει όσο καιρό ήθελε ο ίδιος, χωρίς να του ασκήσω καμία πίεση. Αν ήταν κουρασμένος, νευριασμένος, ή φοβισμένος, η πιπίλα τον ηρεμούσε πολύ γρήγορα. Το συζήτησα με την παιδίατρο και τον οδοντίατρο του. Μπορεί να ξαφνιαστείτε αλλά ο σύνδεσμος Αμερικανών Οδοντιάτρων συνιστά τη διακοπή της χρήσης πιπίλας μέχρι την ηλικία των τεσσάρων. Φροντίσαμε να ελέγξουμε τα δόντια και την ικανότητα του να δαγκώσει σωστά και όλα ήταν μια χαρά. Δεν έχει κανένα πρόβλημα με την ομιλία του, και είναι τόσο έντονη προσωπικότητα και δραστήριο στην παιδική χαρά όσο και τα υπόλοιπα παιδάκια.

Δεν είναι ασυνήθιστο για τα παιδιά να έχουν ένα ξεχωριστό αντικείμενο που τα ηρεμεί. Άλλα παιδιά έχουν ένα χνουδωτό αρκουδάκι ή μια κουβερτούλα. Άλλα παιδιά, όπως το δικό μου, έχουν τις πιπίλες τους. Όταν βρουν τον δικό τους σταθερό δρόμο, όλα αυτά τα αφήνουν από μόνα τους. Το να κάνεις τα παιδιά σου να νιώσουν ασφαλή, αγαπητά αλλά και ότι λαμβάνουν υποστήριξη είναι κάτι που παίζει σημαντικό ρόλο σε όλο αυτό. Τα παιδιά δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί κάποιος τους παίρνει μακριά το αντικείμενο που τα ηρεμεί.



Δεν είμαι εδώ για να κρίνω κανέναν, καθώς πιστεύω ότι η γονεϊκότητα είναι μια πολύ προσωπική εμπειρία. Αφήστε ήσυχους τους άλλους γονείς. Τι νοιάζει τον οποιονδήποτε αν ένα παιδί έχει πιπίλα ή όχι; Γιατί θα έπρεπε να ενοχληθεί κάποιος από αυτό; Τα επικριτικά βλέμματα μερικών και οι γνώμες τους μπορεί να πέσουν βαριά στον άλλον. Θέλετε να είστε ο λόγος που μια μητέρα θα αμφισβητήσει τον ίδιο της τον εαυτό; Γιατί;

Όσο σίγουρη κι αν νιώθω μερικές μέρες, ακόμη αναρωτιέμαι σε σχέση με τους άλλους ανθρώπους. Ζυγίζω τα θετικά και τα αρνητικά από κάθε μου επιλογή. Όλοι το κάνουμε. Αλλά αυτό – η πιπίλα; Εεε δεν είναι και τόσο μεγάλο ζήτημα. Θα την παρατήσουν όταν εκείνα το θελήσουν. Μην αφήσετε κανέναν να σας κάνει να νιώσετε άσχημα που αφήνετε το παιδί σας να νιώσει χαλαρό, γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτό είναι το ΔΙΚΟ σας παιδί, και όχι των άλλων.

 

Επιμέλεια: heromoms.gr







Facebook Comments